مصطفى النوراني الاردبيلي

349

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

خواص - كاربرد : در چين به‌عنوان ترياق و ضد سم در موارد مسموميتهاى تركيبات جيوه كاربرد دارد . و به‌علاوه براى معالجه نقرس ، خنازير و زيادى ترشح خون در عادت ماهيانه نافع است . عشنك در اطراف تهران اشنك و در كُتب طبّ سنّتى با لغت عربى حور اسود و حور رومى آورد شده است . مشخصات : درختى است بلند كه ارتفاع آن تا 30 متر مىرسد . شاخه‌هاى آن باز ، تنه آن كم و بيش موجى است و فاقد جهت‌هاى ريشه جوش است . پوست تنه در جوانى سبز خاكسترى است ولى بعدا تيره رنگ و سياه مىشود . جوانه‌هاى آن زرد رنگ معطّر و چسبناك است . ميوه آن كپسول و با دو شكاف شكفته مىشود . تركيبات شيميايى : داراى گلوكوزيدهاى ساليسين و پوپولين و كرنرين به‌علاوه داراى اسانس روغنى فرّار است . خواص - كاربرد : از پوست آن نوعى ليكور گرفته مىشود كه تصفيه كننده خون است . جوانه‌هاى له‌شده آن را در پمادى براى معالجه بواسير به كار مىبرند . دم كرده جوانه‌هاى آن مدرّ و مقوّى هاضمه و ضد عفونى كننده است و رقيق آن در استعمال داخلى براى ناراحتيهاى كليه ، مثانه ، رماتيسم ، نقرس و سياتيك مفيد است . « 1 »

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 4 ، ص 258 .